ล้ม ลุก เรียน รู้ | Fail and learn

ตอบกลับโพส
siri
โพสต์: 973
ลงทะเบียนเมื่อ: จันทร์ พ.ค. 25, 2020 9:57 am

ล้ม ลุก เรียน รู้ | Fail and learn

โพสต์ โดย siri » อาทิตย์ เม.ย. 11, 2021 3:53 pm

ล้ม ลุก เรียน รู้ | Fail and learn
คุณเลือกวิธีการทำงานของคุณได้เสมอ แม้ในยามที่คุณเลือกงานไม่ได้
อ่านแบบเต็มๆที่ : http://bit.ly/MosBook2021-004

https://medium.com/bookth/%E0%B8%A3%E0% ... a766852b79

รีวิว
- เรื่องเล่าดีๆ จากประสบการณ์ของพี่โจ้ ธนา และคนเก่งๆที่พี่เขาได้คุยด้วย ที่เขียนดีจนอ่านจบในวันสองวัน ( 400 กว่าหน้า )
- ในเล่มจะเล่าผ่านเรื่องราวเป็นบทสั้นๆ ในสี่ธีม คือ Passion, ความพยายาม, ความตั้งใจ และ การล้มลุกเรียนรู้
สปอย
Passion | ชอบในสิ่งที่ทำ
ผู้คนแทบจะไม่ประสบความสำเร็จนอกจากพวกเขาจะสนุกในสิ่งที่ทำ
เคล็ดวิชาทำเกิน
- คำว่าเกินของพี่โจ้คือ เกินที่ลูกค้าคาดหวัง คุ้มไม่คุ้มไม่รู้แต่ งานที่ทำเกินไปเยอะกลายเป็นงานที่โดดเด่นขึ้นมา จนทำให้ลูกค้าจำเราได้และบอกปากต่อปาก
ปรัชญาปลายิ้ม
- ที่ซีแอตเทิลมีตลาดปลาที่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวอันดับหนึ่ง ที่นั่นคนขายมีการโชว์โยนปลา เล่นมุกตลก มีเกม แซวเฮฮากับลูกค้า เรียกได้ว่าซื้อไม่ซื้อ ก็จะเดินอมยิ้มออกมา
- เอาเข้าจริงงานในตลาดปลาเป็นงานที่น่าเบือและชวนสิ้นหวังสุดๆ เพราะต้องตื่นเช้า งานลำบาก ตัวเหม็น
- ทีมงานที่นี่คิดว่า ถึงเราเลือกงานไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะชอบมันได้นี่ !!
- คุณเลือกวิธีการทำงานของคุณได้เสมอ แม้ในยามที่คุณเลือกงานไม่ได้
อุดม แต้พานิช
- ถ้าจะเล่าเรื่องให้ดี อย่างอื่นไม่มีก็ได้ แต่ที่ขาดไม่ได้เลยคือความอยากจะเล่า
- ต้องเรียนรู้ที่จะเล่าอะไรแล้วแป้กก่อน เพราะมันจะเป็นวัคซีนคุ้มกัน
ผมชอบการวิ่ง แต่ไม่ชอบวิ่ง
- ถ้าเลือกได้ ผมไม่มีทางออกวิ่งทุกวันแน่นอน แต่ในความเป็นจริง พี่โจ้เลือกไม่ได้ เพราะปัญหาสุขภาพ
- แฟรงก์ ไทเกอร์ บอกว่า ถ้าทำสิ่งที่ชอบได้ นั่นคือ อิสระภาพ แต่ถ้าชอบในสิ่งที่ทำได้ นั่นคือความสุข
- พี่โจ้ก็เลยต้องหากระบวนการที่ทำให้ตัวเองชอบวิ่ง
- ไปท้าคนอื่น ขอกำลังใจจากคนอื่น ประกาศเป้าหมายให้โลกรู้ แล้วก็นึกถึงลูกสาวตัวเอง
คนที่สำคัญที่สุดในโลก
- พี่โจ้เคยไปถามพี่วู้ดดี้ว่า
ใครคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ
สถานที่ไหนคือที่ที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ
และอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ
- พี่วู้ดดี้ก็ตอบกลับมาหล่อๆว่า
คนที่สำคัญที่สุดคือคนตรงหน้า
สถานที่สำคัญที่สุดคือตรงนี้
และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือบทสนทนาในตอนนี้
มีราชาคนนึงอยากได้แหวนที่ คนที่ happy เห็นแล้วต้องเศร้า และ คนที่เศร้าเห็นแล้วต้อง happy
- แหวนนั้นสลักคำว่า “แล้วมันจะผ่านไป”
- ไม่ว่าวันนี้จะดีหรือร้ายแค่ไหน แล้วมันก็จะผ่านไป ถ้าเราเจอเรื่องดีๆก็ให้ดื่มด่ำกับตอนนี้ ถ้าเจอเรื่องร้ายๆก็ให้คิดว่าเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป
- “ปัญหาของวันพรุ่งนี้ ก็ให้ตัวฉันในวันพรุ่งนี้จัดการละกัน” - ไซตามะ One Punch Man
IKIGAI
- ช่วงน้ำท่วมปี 54 ทำให้ได้คิดจริงๆ ว่า อะไรสำคัญกว่า เพราะเราขนของหนีน้ำได้ไม่กี่ชิ้น
- ชาวโอกินาว่ารู้จักคำคำนึง “อิคิไก” ที่แปลว่าความหมายของชีวิต ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ผู้อาวุโสจำนวนมากดำรงชีพอย่างมีความสุขและอายุยืนกว่า 100 ปี
- ถ้าเราตื่นขึ้นมา เราต้องอยู่อย่างมีความสุขและเข้านอนอย่างมีความหวัง
สุขสันต์วันธรรมดา
- เป็นคำที่ผมชอบที่สุดแล้วในเล่มนี้
- มันทำให้เรารับร็ว่าวันธรรมดามีค่ามากแค่ไหน ตอนที่เราไม่ป่วย ไม่ปวดฟัน สุขภาพยังดี
- ถ้าเราเหลือเวลาอีกเดือนนึง เราจะเอาเวลาไปทำอะไรบ้าง
- วันที่สมบูรณ์แบบของบางคน อาจจะแค่ ตื่นเช้ามากินข้าวกับครอบครัว ได้เจอเพื่อนๆ ออกไปเดินเล่น แล้วเข้านอน ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากมาย
Diligence | เพียรพยายาม
เส้นแบ่งของความสำเร็จ
- พี่โจ้พบว่าคนที่ประสบความสำเร็จทุกคนล้วนมีปัญหาท่วมหัว
- แต่เขาจะแยกปัญหาออกเป็นสองส่วน ตือ ส่วนที่แก้ได้ และ อีกส่วนแก้ไม่ได้
- แล้วไม่ได้สนใจหรือเอาปัญหาที่แก้ไม่ได้มากแบกไว้ มุ่งมั่นเฉพาะส่วนที่แก้ได้ เท่านั้น
ทำไมกูต้องบอกมึง
- รุ่นพ่อพี่โจ้ ใครที่พูดอังกฤษได้ จะได้เปรียบมาก รุ่นพี่โจ้ ใครใช้คอมได้ ก็ได้เปรียบมาก แล้วคนรุ่นใหม่ ต้องมีอะไรถึงจะได้เปรียบกันนะ
- พี่อู๋ วีรยุทธ เล่าว่าสมัยตอนเด็กๆ เขาได้งานนึงในกองถ่าย ให้ไปหาเสือดาว มาเข้าฉาก พี่แกก็งงๆ เลยเดินไปถามพี่หนุ่ม ผู้เก๋าประสบการณ์ และได้คำตอบว่า “ทำไมกูต้องบอกมึง”
- เป็นคำพูดที่แทงหัวใจรุนแรง พี่อู๋เดินออกมาด้วยความโกรธ น้อยใจในโชคชะตา น้ำตาไหล ไม่รู้จะพึ่งใครนอกจากตัวเอง
- พี่อู๋แกเริ่มแบบมั่วๆ จนสุดท้ายคนขายหมาแนะนำให้ไปฟาร์มจรเข้ จนฟลุคไปเจอลุงเลี้ยงเสือดาว
- ตอนเป็นเด็กใหม่โอกาสที่เราจะเจอพลังลบเยอะมาก พี่อู๋ใช้เรื่องเสือดาวคอยเตือนใจที่จะช่วยเหลือคนอื่น
- ตอนที่ไม่มีทักษะอะไรยังแก้ปัญหาได้ ตอนนี้ทำไมจะทำไม่ได้
- พี่อู๋จะหูผึ่งถ้ามีน้องที่ จบมหาวิทยาลัยธรรมดา แต่ไปผจญภัยเอาตัวรอดจากการทำงานที่จีนมาสองปี
วิกฤติของบริษัท คือ โอกาสของลูกจ้าง
- พี่โจ้เป็นลูกจ้างมืออาชีพ คือเป็นลูกจ้างมาตลอด เป็นคนกลางๆไม่ได้เก่งอะไรเป็นพิเศษ
- พี่โจ้ย้ายงานมาทำ Investor Relation งานที่คอยตอบคำถามนักลงทุน เป็นงานที่กดดัน ไม่มีใครอยากทำ ผู้บริหารก็เบี้ยวนัดบ่อย ที่ย้ายมาเพราะเงินดีกว่าล้วนๆ แต่ดันได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก เพราะเจอด่านยากตั้งแต่อายุน้อยๆ
- แต่แล้วปี 40 ที่เกิดวิกฤต เหมือนโชคชะตาเล่นตลก พี่โจ้แบกหน้าไปรับหน้าที่ คุยกับเจ้าหนี้ ปรับโครงสร้างหนี้อยู่ปีนึง ประสบการณ์ในปีนั้นเหมือนทำงานมาสิบปี .. เครียด ไม่มีใครอยากทำ
- แต่นั่นก็ทำให้ผู้บริหารเห็นความสำคัญของเรา เริ่มเชื่อใจเรา ทั้งๆที่อายุยังน้อย
ทีเด็ด
- บริษัทคุณมี ทีเด็ด อะไร
- นิวยอร์ค ยุค 80 ค่อนข้างอันตราย คนเอเชียยิ่งดูไม่เข้าพวกเท่าไหร่
- แต่ร้านขายของชำที่นั่นมีแต่คนเกาหลีเป็นเจ้าของทั้งนั้น
- ทีเด็ดของคนเกาหลีสมัยนั้นคือ การเปิดร้าน 24 ชั่วโมง ผลัดกันนอน ไม่ปิดร้าน เปิดทั้งวันทั้งคืน ไม่มีใครสู้ได้
- ทีเด็ดของแต่ละธุรกิจไม่เหมือนกัน อาจจะเป็นสูตรน้ำจิ้ม ราคา ฟีเจอร์พิเศษ บางอย่างอยู่ได้นานเพราะก๊อบยาก
- ถ้าเรารู้ว่าหัวใจของธุรกิจเราคืออะไร โครงสร้างองค์กรจะต้องแสดงให้เห็นชีดแบบนั้นว่า ฝ่ายที่ดูแลหัวใจองค์กรต้องใหญ่ มีอำนาจเต็มที่ ต้องขึ้นตรงกับ CEO และ เจ้าของ
The Impossible race
- ช่วงที่พี่โจ้ทำงานแล้วสนุกที่สุดคือตอนที่ต้องดิ้นรนเพื่อให้บริษัทอยู่รอด ความร่วมมือกัน เป็นบรรยากาศการทำงานที่สนุกมาก
- น่าแปลกที่ พอบริษัทเริ่มเข้มแข็งแล้ว ทีมงานได้ลิ้มลองความสำเร็จบ่อยๆ ก็ไม่สนุกเหมือนเคย การเมืองเริ่มเข้ามาแทรก โทษกันไปมา
- เราเลยหาอะไรให้ผู้บริหารของเรามีไฟอีกครั้ง ด้วยการ ให้ผู้บริหารที่ลงพุงกันแทบทั้งห้อง ออกไปวิ่ง 10 กิโลให้ได้ 80% ใน 6 เดือนหน้า ด้วยเวลาไม่เกิน 90 นาทีด้วย
- ทุกคนแทบไม่กระตือรือร้น เพราะคิดว่า เดี๋ยวโครงการนี้ก็ล้มเลิก หรือส่งลูกน้องไปวิ่งแทน หรือบ่นว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะให้คนวัย 50+ ไปวิ่งแบบนั้น
- คนกลัวการวิ่งถึงขั้นที่ มีน้องผญคนนึงมาถามว่า คนท้องไม่ต้องวิ่งใช่ไหม ? ใช่ แต่น้องไม่ได้ท้องหนิ! แล้วพอถึงวันวิ่ง น้องเขาก็ท้องจริงๆแฮะ
- ผู้บริหารเอื่อยเฉื่อยกันตลอดเดือน เริ่มหลบหน้า CEO เพราะกลัวถูกถามว่าซ้อมวิ่งยัง จนกระทั่งเรางัดไม้เด็ด ประกาศเชิญนักข่าว แล้วบอกว่า จะให้ผู้บริหารวิ่งง 10 โลใน 5 เดือน
- ทีนี้ก็วุ่นหล่ะ เสียเหงื่อไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ ประกาศไปแล้ว ไอแผนกข้างๆก็เริ่มซ้อมแล้ว เราเปิดรับพนักงานให้ร่วมวิ่งด้วยแบบไม่บังคับ มีคนสมัครกว่าพันคน
- สุดท้ายแล้วก็วิ่งได้กัน 90 จาก 114 คน แม้บางคนจะไม่ได้วิ่งต่อหลังจากนั้น แต่เขาก็ได้ลิ้มรส การทำสิ่งที่ตัวเองบอกว่า เป็นไปไม่ได้
เด็กปลายโต๊ะ
- พี่โจ้เห็นเด็กใหม่ที่เข้ามาประชุมด้วย ก็รู้เลยว่าเข้ามา Observe แน่ๆ ดูตื่นๆกับบรรยากาศ
- หน้าน้องทำให้พีโจ้นึกถึงตัวเองตอนทำงานใหม่ๆ แล้วคิดว่า ถ้าเราแนะนำเขาได้เราจะแนะนำอะไรดีนะ
1. พี่โจ้จะแนะนำให้เขาออกกำลังกายให้เป็นนิสัย
2. บอกให้น้องลองวิ่งหาสถาณการณ์ที่ทำให้แป้กบ่อยๆ
3. ให้ลองทำ Financial model เพราะรู้เรื่องนี้ เรื่องอื่นก็ไม่ยากแล้วในการทำธุรกิจ
4. หัดเล่าเรื่อง เพราะเก่งแค่ไหนเล่าไม่เป็นก็จบ
5. สุดท้าย อยากให้น้องนิสัยดี เริ่มช่วยเหลือคนอื่น
จงก่นด่าเส้นตายให้หนำใจ
- เส้นตายไม่มีใครชอบ แต่ดูเหมือนหลายครั้งเส้นตายคือเครื่องมือสำคัญในการผลิตความคิดสร้างสรรค์เลยทีเดียว
Mindfulness | ตั้งใจมั่น
ดี หรือ แย่ ยังไม่รู้
- พี่โจ้พาลูกสาวไปเรียนแถวพัทยาตั้งแต่เช้า ระหว่างรอลูกเรียน ก็ว่าจะไปหา โรงแรมพักผ่อน โรงแรมห้าดาวแถวนั้นบอกว่าต้องจ่ายราคาเต็มและบวกเพิ่มเพราะเช็คอินก่อนเวลา
- พี่โจ้ตัดสินใจไม่พัก และคิดว่า แย่จัง
- พี่โจ้เลยไปตัดผม สักพักไม่ทันจะเที่ยง ลูกสาวโทรมาบอกว่าเสร็จก่อนกำหนด พี่โจ้เลยรู้สึกดีขึ้นมาทันที เพราะไม่ได้จองโรงแรม
- ดีหรือแย่ขึ้นอยู่กับมุมมอง
ความตาย ภาษี และการพูดในที่สาธารณะ
- ทั้งสามอย่างเป็นความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์
- พี่โจ้แกเลยแชร์ เทคนิคที่ช่วยให้พูดในที่สาธารณะมา ตามนี้
กินผักและวิ่งบ่อยๆ
หายใจเข้าออกช้าๆ ลดความตื่นเต้น
ไม่มั่นใจ ก็ไม่ต้องออกตัวว่า พูดไม่เก่ง
ใช้สไลด์รูปใหญ่ๆ ตัวอักษรน้อยๆ
หาเรื่องเปิดที่ทำให้คนฟังร็สึกเป็นพวกเดียวกัน เช่น จบที่นี่เหมือนกัน รู้จัก เมเนเจอร์ที่นี่ หรือเป็นคนอีสานเหมือนกัน หรือ ติดตามผลงานเจ้านายพวกเขาอยู่
พูดสั้นๆ ให้เล่าแค่ 3 หัวข้อที่คนจำได้
พูด 15 นาทีให้มีองค์ประกอบ Suffering,Struggling,Turning,Overcoming
พูดยาวๆให้ทำเหมือนเขียนบทหนัง
เล่าเรื่องที่เราเล่าได้ ไม่ใช่อ้วนโทรม ไปพูดเรื่องการออกกำลังกาย
เรื่องเล่าที่ดี จะมีสามเรื่องในหนึ่งประเด็น คือระดับสากล เคสไทยๆ แล้วก็ตัวเรา
ต้องอยากเล่า
แป้กบ่อยๆ
เกมคิดดี
- เป็นการเล่นเกม หาข้อดีของสิ่งต่างๆ เช่น “ฝนตกดีอย่างไร” “หมาเห่าดีอย่างไร”
ความรู้สึกคือเหตุผลที่ดีที่สุด
- ถ้าเล่าแล้วเขาอาจจะไม่เข้าใจ
- หาทางทำให้ผู้มีอำนาจตัดสินใจคิดได้เองจาก ความรู้สึกที่กระทบใจ
โฟกัสให้ถูกจุด
- โฮมโปรเคยพยายามขายของราคาถูกที่สุด จน Margin เหลือ 2% แต่พอลองถามลูกค้าแล้วพบว่า เขามาเพราะมันจบในที่เดียว เรื่องราคาเป็นรอ
หายอดให้พบแล้วจบให้จำ
- “We do not remember days, we remember moments”
- เราจะทำยังไงให้ลูกค้าจำเราได้ ประทับใจ แล้วกลับมาใช้บริการอีก
- ยกตัวอย่าง ดิสนีย์แลนด์ คนไม่ได้แฮปปี้ตลอดเวลา ต่อคิว แดดร้อน ก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้น
- แต่คนจะจำช่วงพีคที่สนุกที่สุด และ ตอนจบ ของวันนั้น (Peak-End Rule)
- น่าแปลกที่ โรงแรมมี Welcome drink แต่ไม่มี Goodbye drink
Investigation | ล้ม ลุก เรียน รู้
ผู้นำในสภาวะวิกฤติ
- อจ ชัชชาติ เล่าถึงสองบทเรียน
- #1 Shit happens, ลูกชายแกเกิดมาหูหนวกแต่กำเนิด
- #2 Stop praying. No one can really help but yourself, แกดั้นด้นไปตื้อหมอที่ออสเตรเลีย ปลูกประสาทเทียมและสอนแกทำกายภาพบำบัดให้ลูก จนลูกแกฟังได้พูดได้
เคล็ดลับของคุณสัตยา CEO Microsoft
- คนรู้จักบอกผมว่า ตัวตนของผมเป็นคนอยากรู้อยากเห็นและกระหายใคร่รู้ ผมซื้อหนังสือมากเกินจะอ่านหมด ผมลงคอร์สออนไลน์มากเกินจะเรียนไหว ผมเชื่อโดยหลักการว่า หากคุณไม่เรียนรู้สิ่งใหม่ คุณก็จะหยุดทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่และเป็นประโยชน์ ดังนั้นครอบครัว ความอยากรู้อยากเห็น และความกระหายใคร่รู้ ทั้งหมดอธิบายตัวตนของผม
เปลี่ยนจับผิดเป็นจับถูก
- พี่กระทิง ประธาน KBTG เป็นเด็กเรียนแย่ ไม่ค่อยมีเพื่อน แต่มีครูคนนึงสังเกตเห็น และพยายามปลอยโยนอะไรสักอย่าง แล้วบอกพี่กระทิงว่า “กระทิงพูด ร เรือ ได้ชัดมากนะ”
- เป็นคำชมที่เรียกได้ว่า แทบจะขุดมาชม แต่ก็เป้นคำชมครั้งแรก พี่กระทิงเลยฝึกออกเสียง ร เรือ จนไปชนะแข่งท่องอาขยาน จนกลายเป็นเด็กตั้งใจเรียนจนแข่งเลขได้ที่สาม แล้วก็ไปทำงานทีกูเกิลในที่สุด
- ตอนพี่โจ้พลาด พี่โจ้เขียนอีเมลยอมรับผิดกับทุกคน และบอกว่า ผมอยากให้ดีแทคเป็นที่ทำงานที่คุณสามารถทำผิดได้ ตราบใดที่คุณเรียนรู้จากความผิดพลาดนั้น
ระหว่างเจ้านายกับผู้นำ
- คุณสมบัติสำคัญที่สุดที่จะนำคนอื่นได้นั้น คือการฟัง
- การฟังไม่ใช่การเข้าใจสิ่งที่คนอื่นพูด แต่คือการทำให้คนพูด รู้สึก ว่าคุณเข้าใจ
- การฟังไปจดไปให้คนฟังเห็น ก็เป็นอีกหนึ่งเคล็ดวิชา
- การช่วยเหลือคนอื่นและคิดง่ายๆ ว่าเขาจะสำนึกบุญคุณของเราและจะรักเราเป็นควาคิดที่ง่ายเกินไป และบ่อยครั้งกลับเป็นผลตรงข้าม
- การทำให้คนเป็นหนี้บุญคุณเราโดยที่เขาไม่สามารถใช้หนี้ได้นั้น เป็นการไม่รอบคอบ ถ้าเราทำให้เขามากไป ก็จะกลายเป็นการกดเขาไว้ และมักจะลงเอยด้วยความร็สึกเกลียดเราอย่างลับๆ หรืออย่างเปิดเผยก็เป็นได้
- เราจะต้องช่วยเมื่อเขามีความดีอันควรช่วย และ บอกให้เขารู้ว่าเราช่วยเขาเพราะความดีของเขา
บริหารงานด้วยตีน
- เมื่อเกิดปัญหา ผู้บริหารควรจะเดินไปที่หน้างาน ไม่ใช่เรียกคนหน้างานมาหา
- อดีตผู้บริหาร SCG คุณ พารณ เคยจัดงานพบปะกับเอเย่นต์ แบบโต๊ะจีน ทุกโต๊ะจะเว้นไว้ที่นึง คุณพารณ จะกินเมนูแรกที่โต๊ะแรก แล้วก็ ย้ายไปกินเมนูสอง ที่อีกโต๊ะ จนได้พูดคุยกับเอเย่นต์ครบทุกราย
- สมัยที่ดีแทคกำลังทำโปรทั่วประเทศ คุณซิฟเว่ CEO ของเราบินไปตจว ทุกเสาร์อาทิตย์ โดยไม่บอกใครว่าจะไปไหน จนทำให้ ทีมขายของเรา ต้องทำงานแบบจริงจัง เพราะเจ้านายสุ่มตรวจจริง
- ที่ไหนมีปัญหา ที่นั่นมีไอเดีย และผมพบว่าไอเดียดีๆ แทบไม่เคยได้จากห้องประชุมเลย
- เราพบว่าการทิ้งความอยากพูดของเราแล้วไปสังเกตปัญหาของเขานั้นได้อะไรมากกว่าความคิดแคบๆของตัวเองมากมายนัก
- เราโดยโดนปิดตลาดด่า คุณซิกเว่ก็อยู่ด้วยตอนนั้น แต่พอโดนด่าพร้อมกันก็รู้สึกว่าบริษัทเรามีปัญหาเยอะ ยังไม่ดีพอ ต้องช่วยกันแก้ เป็นสงครามที่ต้องร่วมกันรบ และต้องทิ้งความเป็นฝักเป็นฝ่ายออกไปก่อน
- การคิดงานจากห้องแอร์ ทำให้เรารู้สึกไม่เหมือนลูกค้า และจะตัดสินใจผิดพลาดตามอีโก้ของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
จดหมายของป๊า
- พ่อพี่โจ้เคยเขียนจดหมายให้พี่โจ้ตอนทำงานใหม่ๆแล้วบ่นว่าเหนื่อย
- ในนั้นบอก คนเราจะประสบความสำเร็จต้องยึดหลักสองข้อ คือ ความซื่อสัตย์ และ มีไหวพริบ
- ความซื่อสัตย์คือ พูดอะไรต้องทำให้ได้ตามนั้น
- มีไหวพริบคือ ต้องรู้จักฉลาด ไม่รับปากใครง่ายๆ ก่อนรับปากต้องมั่นใจว่าเรามีเวลาพอไหม คุ้มหรือเปล่า รับปากเฉพาะที่เราทำได้จริงๆ
กฏของยานเต้
- เคยมีคนนิยามถึงความสุข พี่โต้บอกว่า สมการของมันคือ สิ่งที่ได้รับ ลบด้วย ค่าคาดหวัง จะได้ ความสุข
- ที่นอร์เวย์ ทุกคนจะมีพอๆกัน ไม่มีใครเด่นกว่าใคร แล้วถ้ามีอะไรมากกว่าค่าเฉลี่ยเพียงนิดเดียว ก็เป็นความสุขที่ไม่คาดคิด
The Post covid-19 society
- พี่โจ้ลองวิเคราะห์ยุคหลังจากโควิดในแต่ละมุมมองเอาไว้ว่า
- The rise of super app แอพที่ทำได้แทบทุกอย่าง แต่ไม่มีของคนไทยเลย
- The fall of physical location ร้านต่างๆ เริ่มไม่ต้องมีหน้าร้าน เร็วและถูกกว่า
- The Rise of Machine คนติดโควิดได้ เครื่องจักรไม่ แถมถูกกว่า
- The Rise of Useless class แล้วคนที่ไม่มีบทบาทในสังคมก็จะเยอะขึ้น
- Anti-Sharing Economy โควิดเป็นภัยต่อการแชร์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น Co-working space เพราะทุกคน Work from home หรือ การขนส่งสาธารณะ
เรือใหญ่ควรออกจากฝั่ง
- องค์กรที่ประสบความสำเร็จมายาวนาน คนที่มาอยู่ด้วยกันก็เข้าวัยสี่สิบห้าสิบกันแล้ว และเป็นผู้บริหารระดับกลางหรือสูง ที่ตัดสินใจเรื่องราวที่เป็นทิศทางหลักของบริษัท โดยชอบใช้ประสบการณ์ในอดีตหรือความสำเร็จเก่าๆ เป็นตัวยึด ใช้ความคุ้นเคยเป็นตัวนำ
- ผู้บริหารที่ยังทำตัวเป็น ศูนย์กลางจักรวาล ก็ยิ่งเป็นอุปสรรคของการพัฒนาอวค์กรในยุคที่อะไรๆเปลี่ยนไปอย่างมากมายแบบนี้
- ถ้าอยากชะลอการตกยุค ผมแนะนำว่า ให้เป็นเพื่อนกับคนต่างวัย ไปเที่ยวกับคนที่พูดคนละภาษา รู้จักคนที่มากจากคนละสังคม นี่คือวิธีเดียวที่จะเติบโต
- ไปอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นบ้าง ไปเรียนรู้โลกใหม่ๆ ไม่ใช่แค่ได้ความคิดใหม่ๆ เท่านั้น แต่มันจะทำให้ผู้บริหารเข้าใจว่าตัวเองไม่ใช่จุดศูนย์กลาง ความคิดเรื่องนี้เรื่องเดียวก็ลดอายุองค์กรได้แล้วครับ
Connecting the dots
- อันนี้เป็นไอเดียที่พี่โจ้ชอบที่สุดจาก Steve jobs
- เราไม่มีทางรู้เลยว่าสิ่งที่เราเรียนในวันนี้จะเอาไปทำอะไร แต่เมื่อมองย้อนกลับมา ถ้าเรามีของอยู่เยอะ เราจะเห็นภาพกว้างมากกว่า

ตอบกลับโพส

ย้อนกลับไปยัง “หนังสือ เรื่องแต่ง วรรณคดี นิยาย วรรณกรรม การ์ตูน”